BrońDla prawdziwych mężczyzn?

Występując o pozwolenie na broń, trzeba jasno określić, w jakim celu będzie ona używana. Oczywiście trzeba o pozwolenie wystąpić osobno dla każdej sztuki broni, w związku z czym każdy teoretycznie może pozwoleń na broń mieć kilka, przy czym z konkretnego egzemplarza broni będzie można korzystać tylko w sposób ustalony dla danego rodzaju
Najczęściej podawanym powodem składania wniosku jest oczywiście wypełnienie formularza z opcją broń do ochrony osobistej. Nieco rzadziej o podobne pozwolenia występują agencje ochrony i ich pracownicy i wówczas jest to broń przeznaczona do ochrony innych lub ochrony mienia. Także nierzadko podaje się, że broń będzie służyła do celów łowieckich. Wtedy razem z wnioskiem o pozwolenie na broń należy dostarczyć pewne dokumenty poświadczające członkostwo w Polskim Związku Łowieckim oraz zaświadczenie o zaliczeniu egzaminu przezeń prowadzonego. Można wystąpić o broń sportową i wówczas do wniosku dołącza się zaświadczenia klubowe oraz informacje o udziale w zawodach i osiąganej lokacie. Te informacje wprawdzie nie mają znaczenia dla wagi merytorycznej wniosku, ale są wymaganymi dokumentami pomocniczymi. Broń do celów kolekcjonerskich to oddzielna kategoria- czasem do kolekcji trafiają niefunkcjonalne egzemplarze broni, z których nie da się korzystać (mają najczęściej przewierconą komorę nabojową) i na takie pozwolenia nie potrzeba, jednak jeśli broń jest teoretycznie sprawna, wówczas należy wystąpić o pozwolenie na broń do odpowiedniej komendy policji. Ostatnia kategoria przeznaczenia do broń do celów szkoleniowych.
Oczywiście przy tym wszystkim obowiązują dodatkowe regulacje, które niektóre rodzaje uzbrojenia pozwalają posiadać bez specjalnych zezwoleń, jednak jeśli chodzi o wnioski o wydanie pozwolenia na broń to wiele z nich jest rozpatrywanych negatywnie właśnie ze względu na to, że cel posiadania broni jest nieprawidłowy lub odbiega od przedstawionego katalogu. Słowem- nie można posiadać broni w celu innym niż ochrona, sport, łowiectwo, kolekcjonerstwo lub szkolenia. Zabronione jest także, poza nielicznymi wyjątkami, użycie broni niezgodnie z przeznaczeniem. Oznacza to, że osoba, która otrzymała pozwolenie na broń sportową, nie może użytkować jej jako broni łowieckiej. Najbardziej znanym wyjątkiem są tu granice obrony koniecznej, gdzie broń może być użyta niezgodnie z przeznaczeniem, a my możemy za to nie ponieść wszystkich prawnie przewidzianych sankcji.

Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji dokładnie definiuje co jest bronią, a co nie. Warto zwrócić uwagę na to, że definicja broni obejmuje nie tylko klasyczną broń palną, ale także miotacze gazu obezwładniającego, broń pneumatyczną o energii pocisku przekraczającej 17 J oraz „inne przedmioty mogące zagrażać zdrowiu lub życiu”.
Zasadniczy podział broni innej niż palna odbywa się w trzech klasach:

• Broń biała- wszelkiego rodzaju ostrza wolne oraz ostrza ukryte w innych przedmiotach, „które nie wyglądają jak broń”. W tej grupie znalazły się także kastety, nunczaka, pałki i tym podobne przedmioty. Definicja ta jest bardzo szeroka.
• Broń cięciowowa, czyli po prostu kusza.
• Paralizatory elektryczne.

Dla każdego z tych rodzajów broni również należy wystąpić o stosowne pozwolenie, bez którego nie tylko używanie, ale także samo posiadania tego typu przedmiotów jest zagrożone karą. Ustawa przewiduje pewne odstępstwa od tej reguły i czyni je dla tych rodzajów broni, które zostają uznane za relatywnie bezpieczne, np. broń alarmowa o kalibrze do 6mm, ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego, broni pozbawionej cech użyteczności. Nie oznacza to jednak, że przedmioty te nie są bronią. Mieszczą się one w tej definicji, ale wprowadzanie obowiązku posiadania ważnego zezwolenia doprowadziłoby do paradoksu, jakim byłoby na przykład wprowadzenie takiego obowiązku dla noży kuchennych, które skądinąd też są niebezpieczne i też bywają wykorzystywane jako broń.
Przy korzystaniu z jakiejkolwiek broni- z pozwoleniem czy też bez- obowiązują pewne zasady bezpieczeństwa i akurat w tym obszarze ustawa nie przewiduje żadnego złagodzenia. Wyłączenia obejmują przedmioty codziennego użytku z obowiązku legalizacji ich posiadania, natomiast jeśli zostałyby one użyte w jakiejkolwiek sytuacji w charakterze broni, będziemy ponosili odpowiedzialność również z tytułu eksploatacji przedmiotu będącego bronią. To rozsądne wyjście prawne, dzięki któremu możemy korzystać z noży kuchennych, ale jedynie do celu, do jakiego zostały one stworzone.

Broń myśliwska

Broń myśliwska jest do polowań niezbędna. Jednak konieczne są uprawniania, by móc taką broń zakupić. Po pierwsze osoba zainteresowana musi być członkiem koła łowieckiego. Jednak formalna droga do uzyskania samej broni, a wcześniej pozwolenia na broń jest dość długa. Na początek trzeba w kole łowieckim odbyć staż, który zostanie sprawdzony i zaakceptowany przez odpowiednie organy. Potem trzeba odbyć szkolenie organizowane przez Polski Związek Łowiecki. Następnie zaś konieczne jest zdanie egzaminu przed komisją złożoną z członków Polskiego Związku Łowieckiego. Potem należy wykonać odpowiednie badania lekarskie, a ich wyniki razem z wnioskiem o pozwolenie na broń do celów myśliwskich złożyć do Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji. Po rozpatrzeniu wniosku i otrzymaniu pozwolenia, można w końcu nabyć wymarzoną broń myśliwską. Pamiętać tylko należy, by używać jej zgodnie z planem i zgodnie z przeznaczeniem. Dobrze też mieć na uwadze, że myślistwo, to nie tylko strzelanie.

Broń sportowa

Broń sportowa może być dwojakiego rodzaju. Pierwsza to broń palna, z której można strzelać. Zaliczają się do niej pistolety pneumatyczne, którymi strzela się do celów precyzyjnych, między innymi do ruchomej tarczy. Może to być również broń kulowa, którą wykorzystuje się między innymi w biatlonie, a także do strzelectwa szybkiego i dokładnego. Tego rodzaju broni używa się także, do takich konkurencji, jak pozorowane polowania, w czasie których strzela się do rzutek. Drugim rodzajem broni sportowej, jest broń biała. Zalicza się do niej na przykład oszczep, którym rzuca się na odległość i który to rzut oficjalnie jest dyscypliną lekkoatletyczną. Także łuk, którym również można strzelać na odległość zalicza się do sportowej borni białej. Współcześnie wykorzystuje się go również do strzałów precyzyjnych. Poza tym w sporcie wykorzystuje się jeszcze taką broń białą jak szabla, szpada i floret. Oprócz tych rodzajów broni do broni sportowej wlicza się również bumerang, który pierwotnie był stosowany do walki i w czasie polowań.

Broń masowego rażenia

Są rodzaje broni, które właściwie są nieszkodliwe, bronią są tylko z nazwy. Normalnie służą do miłego spędzania czasu. Jest jednak rodzaj broni, który budzi grozę, nawet u tych, którzy obcują z nią na co dzień, jak na przykład żołnierze. Chodzi oczywiście o broń masowego rażenia. Ma ona trzy podrodzaje. Może występować w formie biologicznej, czyli na przykład wirusów chorobotwórczych. Jest też masowa broń chemiczna, do której zalicza się wszelkie trucizny, którymi można na przykład skazić źródło wody pitnej. Trzecim najbardziej niebezpiecznym rodzajem broni masowego rażenia jest broń atomowa. Próbkę jej możliwości mieliśmy okazję zobaczyć na przykładzie Hiroszimy. Przy pomocy tego rodzaju broni można zniszczyć pewne obszary, ale także w razie nieumiejętnej detonacji lub skumulowania całą ludzkość. Ta broń jest więc bardzo niebezpieczna. Niestety nie przeszkadza to wielu państwom na świecie mieć ją w swoim wyposażeniu i nadal prowadzić badania nad jej ulepszaniem. Mimo tego, że teoretycznie wyścig zbrojeń skończył się już dawno temu.

Konflikt zbrojny

Większość ludzi na co dzień nie ma do czynienia z bronią. Chyba, że lubi i na przykład hobbystycznie zajmuje się myślistwem albo strzelnictwem sportowym. Innym przypadkiem może być obcowanie z bronią w pracy, to jeśli jest się na przykład policjantem czy żołnierzem. We wszystkich tych wypadkach o kontakcie z bronią decyduje się osobiście. Są jednak sytuacje, że kontakt taki nie jest kwestią wyboru. Ma to miejsce w rejonach konfliktów zbrojnych. Tam walczący żołnierze wyposażeni w różne rodzaje broni to jedno, a zwykli obywatele i ich bezpieczeństwo to drugie. Niby rozmaite konwencje chronią cywili w warunkach wojennych. Prawda jest jednak taka, że nie wszystko na wojnie da się przewidzieć, a najbardziej nieprzewidywalni ze wszystkiego są ludzie. Dlatego warunkach wojennych wcale nie dziwi branie cywili jako zakładników czy też ostrzelanie budynku mieszkalnego. Szkoda, że tak naprawdę wojny prowadzi się odgórnie. Większość ludzi, którzy decydują o ruchu na froncie w ogóle nie ma pojęcia o życiu w rejonie konfliktu.

Broń pancerna

Broń pancerna to ujmując w skrócie każdy rodzaj pojazdu wojskowego, który wyposażony jest w jakiś rodzaj działa. Przy czym może ono być stałym elementem takiego pojazdu, a może być po prostu montowane. Najbardziej znanym rodzajem broni pancernej są czołgi, czyli gąsienicowe wozy bojowe. Były one powszechnie stosowane w działaniach wojennych już w czasie pierwszej wojny światowej. Największy rozwój tego rodzaju broni przypada oczywiście na okres drugiej wojny światowej. Wówczas wiele krajów, które do niej przystąpiło produkowało własne czołgi. Polacy jeszcze przed wojną stworzyli kilkanaście prototypów czołgów, między innymi czołg pościgowy kołowo-gąsienicowy i czołg pływający. Niestety większość z nich nigdy nie była masowo produkowana. Czołgami, które były na wyposażeniu polskiej armii i które brały udział w walce, były czołgi lekkie TP7 oraz tak zwane tankietki, czyli niewielkie gąsienicowe pojazdy pancerne do celów zwiadowczych. To właśnie one były główną bronią pancerną wykorzystywaną w kampanii wrześniowej.

Biała broń

Jeśli pomyślimy broń biała, najprawdopodobniej w wyobraźni zobaczymy najlepiej znany nam nóż. Być może ten, którym co rano kroimy chleb. Broń biała to jednak znacznie więcej niż tylko nóż. Ten jest jedynie najpopularniejszym przedstawicielem w swojej klasie. Broń biała ma na przykład podgrupy. Jedną z nich jest broń obuchowa, do której zalicza się na przykład maczuga, a w wersji współczesnej kij basketballowy. Dalej mamy broń tnąc albo inaczej sieczną. Do tej kategorii zalicza się na przykład miecze, tasaki i maczety. Kolejnym rodzajem jest broń kłująca i tutaj mamy między innymi włócznie i bagnety. Oprócz tego jest jeszcze broń tnąco-kłująca, taka jak na przykład halabarda. Ostatnim rodzajem broni białej jest też broń kłująco-sieczna, do której zalicza się na przykład różne typy szabli. Poza tym w kategorii broni białej wynaleziono również całą masę autorskich przyrządów do zabijania, które wymykają się jakiejkolwiek klasyfikacji, a z którymi na pewno nie chciałby się mieć do czynienia.

Wypadki z bronią

Wypadki z bronią nie zdarzają się bardzo powszechnie, ale zwykle mają miejsce tam, gdzie jest jej sporo. W związku z tym najczęściej wydarzają się w wojsku. Do niedawna najbardziej powszechne były wypadki przy czyszczeniu broni. W niektórych kręgach uważa się, że to po prostu eufemizm dla samobójstwa żołnierza. Teraz sporo się mówi o wypadkach spowodowanych „friendly fire”. Najczęściej zdarzają się na polu walki i oznaczają skierowanie ognia do własnych żołnierzy, do sojuszników lub we własny sprzęt zamiast w kierunku nieprzyjaciela. Wojskowe analizy wyodrębniają dwa rodzaje takich zdarzeń. Takie, które są faktycznie przypadkowe i wynikają z błędów w określeniu pozycji lub w identyfikacji celu ataku. Drugim rodzajem są wypadki, które de facto są zamierzone przez sprawców. Ze względu na żołnierski kodeks etyczny zwykle wyjaśnienie faktycznych przyczyn tego rodzaju wypadków, w których są ofiary śmiertelne, trwa bardzo długo. Żadna armia też nie chwali się dobrowolnie wynikami takich śledztw.

Broń i dzieci

Dzieci i broń brzmi jak oksymoron, i tak powinno być. Jedyną bronią z jaką mają prawo się zetknąć dzieci są co najwyżej plastikowe pistolety na wodę. Reszta jest absolutnie niedopuszczalna. Jeśli ktoś w rodzinie para się na przykład myślistwem lub strzelnictwem sportowym powinien swoją broń trzymać zabezpieczoną tak, żeby dzieci nie miały do niej dostępu. Najlepiej, by nie znajdowała się ona w domu. Taka broń też nie powinna być pokazywana dzieciom, tak naprawdę wystarczy tylko moment nieuwagi, by znalazła się ona w ich rękach. Wówczas może się stać wszystko. Zresztą, by nie być gołosłownym, na przestrzeni ostatniego roku zdarzyło się kilka wypadków tylko w Polsce, które wynikały z używania broni przez dzieci. Co najmniej jeden wypadek był śmiertelny. Jeśli więc ma się w domu dzieci, należy z niego wyeliminować broń lub tak ją zabezpieczyć, by nie stanowiła ona potencjalnego zagrożenia dla domowników. Lepiej nie kusić losu i nie trzymać jej na przykład w niezamykanym pawlaczu w przedpokoju.

Broń radioelektryczna

Dziś pole bitwy i sztaby wojenne wyglądają zupełnie odmiennie niż w czasach panowania broni białej. Sztaby wojenne to ogromne centra informatyczne, gdzie opracowywane są taktyki, wydawane rozkazy i prowadzona jest cała kontrola danego pola bitwy lub frontu. Z racji ogromnej komputeryzacji wojska zaczęto stosować broń, która ma na celu zakłócenie pracy systemów informatycznych przeciwników. Do tego celu jest właśnie wykorzystywana broń radioelektroniczna. Broń ta ma za zadanie oddziaływać w szczególności na systemy dowodzenia przeciwnika, systemy rozpoznania, systemy łączności oraz systemy kierowania środkami rażenia. Broń tego typu przeszła ogromną rewolucję od czasów I wojny światowej. Wtedy to, miała ona głównie na celu zakłócać pracę różnego rodzaju radarów przeciwnika. Obecnie broń ta jest wyjątkowo wyrafinowana. Potrafi ona uczynić bezużytecznymi różnego rodzaju złożone systemy strukturalne i techniczne sił zbrojnych. Dobra dezorganizacja sztabu wojskowego to podstawa w dzisiejszych walkach zbrojnych.

Broń precyzyjna

W początkach istnienia broni rakietowej jej nakierowanie na cel było dość trudne i wymagało ogromnych umiejętności i doświadczenia. Obecnie pociski rakietowe są wyposażane w różnego rodzaju elektronikę. Elektronika ta pozwala na bardzo precyzyjne, wręcz idealne nakierowanie rakiety na cel. Rakiety takie potrafią dziś nawet samodzielnie wykryć cel i przez pewien czas go śledzić. Do broni precyzyjnej zalicza się: kierowane rakiety balistyczne, samoloty bezzałogowe, pokładowe lotnicze pociski kierowane, kierowane bomby lotnicze, zestawy rozpoznawczo-uderzeniowe, pociski stosowane w czołgach oraz wszelkiego rodzaju rakiety przeciwlotnicze. Do najlepszej broni z wymienionych tu grup należą zestawy rozpoznawczo uderzeniowe. Broń precyzyjna przechodzi dziś swoją wspaniałą, drugą młodość. Ogromny i bardzo szybki postęp techniczny jaki dziś zauważamy przyczynia się do stałego udoskonalania dawnej broni rakietowej, a dziś już broni precyzyjnej. Największy wpływ na ten rozwój mają osiągnięcia technologiczne w takich dziedzinach jak elektronika i automatyka.

Broń biała

Broń biała jest bronią przeznaczoną do walki wręcz. Miała ona szczególnie duże znaczenie w czasach historycznych i dominowała na polach bitew do czasu aż nie pojawiła się broń palna. Pod względem historycznym broń białą można podzielić na: broń obuchową (maczuga, topór), broń drzewcową (włócznia, pika), broń sieczną (miecze, szable) i broń kłująca (bagnet, rapier). Broń biała jeszcze przez długi czas była używana w wojsku po tym jak zaczęły się upowszechniać bronie palne. Jeszcze w czasach II Wojny Światowej nasi kawalerzyści wyposażeni byli w szable do walki. Dziś praktyczne zastosowanie posiada właściwie jedynie bagnet. Montowany do karabiny stanowi dodatkową broń potrzebną w razie ewentualnej walki wręcz. Broń biała jest również stosowana przez wiele wojsk reprezentacyjnych. Nadal jest ona również używana w niektórych konkurencjach sportowych. Jej obecne użycie na polu walki nie ma praktycznie żadnego sensu. Walki toczone są na odległość i rzadko dochodzi do bezpośredniej konfrontacji żołnierzy.

Broń chemiczna

Broń chemiczna ma za zadanie rażenie wojsk przeciwnika w taki sposób aby obniżyć ich zdolność bojową. Może ona również zostać wykorzystana dla utrudnienia użycia przez nieprzyjaciela danego terenu, sprzętu bojowego oraz środków trwałych. Broń chemiczną zastosowali po raz pierwszy Niemcy w czasie I wojny światowej. Ludzie zostają porażeni przez broń chemiczną poprzez wprowadzenie do organizmu środków trujących (jako skażone powietrze). Środki te mogą mieć wiele oddziaływań:
- paralityczno-drgawkowe – są to porażenia układu nerwowego.
- ogólnotrujące – taka broń chemiczna ma za zadanie ogólne otrucie organizmu człowieka.
- parzące – poprzez poparzenie skóry powodują powstawanie bardzo trudno gojących się ran (bardzo niehumanitarna broń chemiczna).
- duszące – ten typ broni chemicznej ma na celu podrażnienie układu oddechowego, które doprowadzi do uduszenia.
- drażniące i łzawiące – podrażniają błonę śluzową oczu, nosa i jamy ustnej.
- psychochemiczne – te bronie chemiczne mają działanie narkotyczne, odurzające.
Od 1925 roku prawo międzynarodowe zabrania używania broni chemicznej.

Broń jądrowa

Broń jądrowa posiada ogromna siłę rażenia i jest wyjątkowo niebezpieczna. Jej użycie może nawet doprowadzić do całkowitego unicestwienia ludzkości, czyli oznaczać będzie samozagładę. Z tego względu trudno broń tę nazwać bronią militarną, niestety taką jest. Moc takiej broni wyraża się jako ilość trotylu jaka jest niezbędna do uzyskania takiej samej energii wybuchu jak w przypadku użycia ładunku jądrowego. I tak dla przykładu bomba o sile 1kt (kilo tona) posiada moc wybuchu tysiąca ton trotylu. W momencie wybuchu bomby jądrowej spotykamy się z czterema niszczycielskimi zjawiskami:
- fala uderzeniowa – potężnie sprężone powietrze rozchodzi się równomiernie od centrum wybuchu na setki kilometrów zmiatając dosłownie wszystko z powierzchni Ziemi.
- promieniowanie przenikliwe – choć promieniowanie to występuje bardzo krótko, trwa ok. 10-15 sekund, to rozchodzi się z ogromną prędkością, podobnie jak fala uderzeniowa i sieje ogromne spustoszenie. Wywiera ogromnie szkodliwy wpływ na całą przyrodę, włącznie z człowiekiem.
- skażenie promieniotwórcze – podczas wybuchu bomby wydziela się promieniowanie alfa, beta oraz gamma, które w ogromnym stopniu skaża (zanieczyszcza) tereny, wodę oraz powietrze substancjami promieniotwórczymi.
- impuls elektromagnetyczny – impuls ten powoduje zakłócenia w pracy urządzeń elektrycznych a nawet prowadzi do ich trwałego uszkodzenia.

Broń palna

Broń palna działa na zasadzie wykorzystywania siły jaka powstaje w trakcie wybuchu gazów. Wybuch gazu w wąskiej lufie broni powoduje wystrzelenie z niej z ogromną prędkością naboju. Obecnie broń palną można podzielić na 3 główne typy:
- broń strzelecka – broń strzelecka to broń, której kaliber nie przekracza 20 mm. Stosuje się ją jako broń do samoobrony oraz zwalczania przeciwnika na niewielkich dystansach. Obecnie bronią strzelecką posługuje się na polu walki jedynie piechota.
- broń artyleryjska – w tym wypadku jest to broń palna, której kaliber przekracza 20 mm. Charakterystyczną cechą tego typu broni jest ogromna siła ognia, duża celność oraz możliwość rażenia wielu rozmaitych celów (np. ukrytych i podwodnych).Służy nie tylko do rażenia wojska i jego sprzętu obronnego. Nadaje się również doskonale do burzenia umocnień obronnych. Obecnie amunicja artyleryjska jest zazwyczaj samonaprowadzająca się na cel.
- broń rakietowa – broń rakietowa to taka, która napędzania jest silnikami rakietowymi. Jej znaczenie i rozwój nastąpił w czasach II Wojny Światowej. Od tej chwili broń ta jest nieustannie udoskonalana i traktowana jest dziś jako broń precyzyjna.

Broń jądrowa – szkolenie polskich pilotów w NATO

Musieli być członkiem PZPR, dodatkowo musieli być kawalerami. Najwięcej szkoleń przeprowadzanych było w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. W latach osiemdziesiątych utraciły one sporo na swej intensywności. Późniejsze przygotowania były bardziej teoretyczne niż praktyczne. W praktyce uczono jedynie manewru taktycznego, przygotowującego do zrzucenia bomby. Była to specyficzna figura akrobacji lotniczej, składająca się z półpętli i półbeczki. Gdy samolot jest na plecach, zrzuca bombę, która opada na spadochronie tak, by pilot po wykonaniu półbeczki mógł oddalić się z rejonu wybuchu. Ludowe wojsko polskie przeprowadzało na terytorium naszego kraju szereg wspólnych ćwiczeń z udziałem państw Układu Warszawskiego, jednak głównie ćwiczono z armią sowiecką. Na terenie naszego kraju, corocznie odbywały się jedne, duże ćwiczenia wojskowe. Obok głównych ćwiczeń przeprowadzano szereg wspólnych manewrów poszczególnych rodzajów broni: sowieckich jednostek, stacjonujących w Polsce z ich polskimi odpowiednikami.

Broń biologiczna

Środkami biologicznymi są wszelkiego rodzaju drobnoustroje chorobotwórcze. Środki te mogą mieć postać suchą lub mokrą, a do ich rozprzestrzenienia można użyć samolotów lub pocisków kierowanych. Oznaką użycia takiego typu broni są bardzo głuche odgłosy wybuchów bomb. W miejscach gdzie dokonał się wybuch możemy ujrzeć krople cieczy oraz ogromne odłamki pocisków. Po pewnym czasie w rejonie wybuchu można będzie zaobserwować znacznie większą ilość wszelkiego rodzaju insektów, gryzoni i owadów oraz takich organizmów, których nigdy wcześniej nie widziano na danym terenie. Broń biologiczna może prowadzić do wielu, bardzo ciężkich chorób zakaźnych. Są to: cholera, dur plamisty i brzuszny, zapalenie opon mózgowych, czerwonka bakteryjna, czarna ospa, grypa, żółta febra, dżuma, choroba papuzia a nawet wąglik. W związku z ogromnym zagrożeniem jakie stanowi broń biologiczna w 1975 roku została podpisana konwencja, która zakazała prowadzenia dalszych badań nad tego typu bronią. Dodatkowo wszystkie państwa, które podpisały konwencję musiały zniszczyć całą broń biologiczną i chemiczną jaką posiadały.